بر اساس مشاهده میدانی ما و نیز طبق گفته های کسبه محل، ورودی این آرامگاه هر روز ساعت ۱ ظهر بسته می شود. این در حالیست که در هر فهرستی که از آثار گردشگری سبزوار برای معرفی به مسافران و علاقه مندان منتشر می شود، آرامگاه حکیم سبزواری معمولا در صدر فهرست قرار دارد.
آثار تاریخی و فرهنگی مشابه در شهرهای دیگر استان و ایران از جمله آرامگاه خیام در نیشابور، آرامگاه های فردوسی و نادری در مشهد و آرامگاه های فردوسی و سعدی در شیراز و … به صورت پیوسته از ابتدای صبح تا ساعاتی از عصر یا شب برای بازدید گردشگران دایر هستند.
سالهاست مسئولان سبزوار از قصد و نیتشان برای تبدیل این شهر از معبر مسافران به یکی از مقاصد اصلی گردشگری سخن می گویند اما هر چه می گذرد به جای اینکه زمینه های تحقق این هدف فراهم آید، انگار از آن دورتر می شویم. طی یک سال گذشته موزه مردمشناسی سبزوار در محل کاروانسرای فرامرزخان به تعطیلی کشیده شد و حالا آرامگاه حکیم سبزواری در شلوغ ترین دوره مسافری سال در حالت نیمه تعطیلی به سر می برد.
حسنعلی حبیب پور رئیس اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری سبزوار در این رابطه به خبرنگار ما گفت: این آرامگاه تنها با یک نفر نیرو اداره و در نوبت صبح رأس ساعت ۱ ظهر بسته می شود و تنها نیروی کاری آرامگاه حکیم سبزواری این روزها به دلیل یک ناخوشی در بیمارستان بستری است و فعلا با کمک نیروهای موقت هر روز چند ساعتی در این آرامگاه باز می شود.
سئوالی که در اینجا از اداره میراث فرهنگی شهرستان و استان مطرح می شود این است که آیا مهمترین مجموعه گردشگری و فرهنگی یک شهر تنها باید با یک نیرو اداره شود؟ در اینطور مجموعه ها معمولا علاوه بر یک سرایدار ثابت، به چند نفر کارشناس و راهنمای گردشگری نیاز است که هم بتوانند بازدیدکنندگان را راهنمایی کنند و هم به صورت شیفتی به ویژه در ایام پرمسافر، مجموعه ها را دایر نگه دارند.
اما آیا اداره کل میراث فرهنگی استان، سبزوار را هم جزء حیطه مسئولیت های خود می داند و بودجه و نیروی کافی را برای این شهر در نظر می گیرد یا دیار سربداران را به تبعیدگاه بیخیالی خود رانده است؟/ امید سبزوار
http://sabzevar-dorbin.ir/?p=11926
